Ο κ.Eisenberg & το Μουσείο Κορίνθου.

  Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης 12 Απριλίου 1990 πέντε έλληνες και δύο ελληνοαμερικάνοι από το Μαϊάμι άρπαξαν  από το Μουσείο της Κορίνθου 250 εκθέματα. Η ληστεία έγινε κατόπιν "παραγγελίας" ενος Γερμανού αρχαιοκάπηλου - "συλλέκτη" ο οποίος είχε ζητήσει να αγοράσει τέσσερα συγκεκριμένα κομμάτια.

  Το "χτύπημα" ξεκίνησε  στις 3 περίπου τα ξημερώματα αφού εκείνη ήταν η ώρα που το μουσείο έμενε αφύλακτο για τουλάχιστον 60 λεπτά κάθε νύχτα. Οι δύο ελληνοαμερικάνοι παρέμειναν στο αυτοκίνητο με την μηχανή αναμμένη ενώ οι υπόλοιποι  μπήκαν στο κτίριο του μουσείου από την σκεπή. Κατευθύνθηκαν αμέσως προς τις αρχαιότητες  που είχε "παραγγείλει" ο γερμανός αρχαιοκάπηλος αλλα διαπίστωσαν οτι ήταν εξαιρετικά βαριές για να μεταφερθουν. Οι ελληνοαμερικάνοι τότε τους έδωσαν εντολή  να αρπάξουν ο,τι μπορούσαν.

  Το "ό,τι μπορούσαν" ήταν περίπου 253 κομμάτια τα οποια φόρτωσαν στο φορτηγάκι που βρισκόταν εξω από το Μουσείο. Την ώρα που ήταν έτοιμοι να φύγουν, ο φύλακας επέστρεψε στη βάρδια του και άρχισε να καλεί σε βοήθεια. Οι αδίστακτοι ληστές του επιτέθηκαν και τον χτύπησαν άσχημα. Αργότερα οι γιατροί θα έκαναν λόγο για "θαύμα" που κατάφερε να επιζήσει. Μέσα στην αναστάτωση τους να φύγουν όσο πιο γρήγορα γινόταν, η συμμορία ξέχασε την πτυσσόμενη σκάλα με την οποία είχαν ανέβει στην σκεπή του Μουσείου. Ενα αποτύπωμα που υπήρχε πάνω σε αυτήν θα οδηγούσε χρόνια αργότερα τις αστυνομικές αρχές στην σύλληψη ενός εξ αυτών.

Πώς φυγαδεύτηκαν τα κλοπιμαία στις ΗΠΑ.

  Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του δημοσιογράφου Νικόλα Ζηργάνου στην εφημερίδα  "Ελευθεροτυπία":

  "Oι ληστές έφτασαν στις Κεχριές και φόρτωσαν τα αρχαία σε κότερο. Φυγαδεύτηκαν στην Τουρκία και από εκεί, με νταλίκα, στο Ααχεν, στην αποθήκη τούρκου αρχαιοπώλη. Όμως τα αρχαία δεν ήταν αυτά που είχαν συμφωνηθεί, η ληστεία είχε προκαλέσει σάλο, υπήρχε τραυματίας κι έτσι τα κλοπιμαία έμειναν απούλητα. Τα έστειλαν στο Μαϊάμι, με κοντέινερ, μέσω θαλάσσης και κρύφτηκαν στη σοφίτα του ενός από τους ληστές.  Ούτε στην Αμερική όμως, δεν βρέθηκαν αγοραστές."

  Στο μεταξύ στην Ελλάδα οι αρχές ανακοίνωσαν οτι όποιοι έδιναν πληροφορίες που θα βοηθούσαν  στην επιστροφή των αρχαίων, θα εισέπραταν μια  μεγάλη αμοιβή. Είναι η στιγμή που τα τέσσερα από τα επτά μέλη της συμμορίας, αποφασίζουν να δικεδικήσουν τα εύρετρα!

  Το σχέδιο τους είναι να  επιστρέψουν τα κλοπιμαία στην Ελλάδα μέσω τρίτων προσώπων, να εισπράξουν από τις ελληνικές αρχές τα εκατομμύρια και να τα μοιραστούν μεταξύ τους,αφού είναι αδύνατον να τα πουλήσουν ! Για να συμβούν όμως όλα αυτά υπήρχε μια βασική προϋπόθεση: να βρεθούν εκείνοι που θα δέχονταν να παίξουν τον ρόλο των "ενδιάμεσων" και θα παρέδιδαν τα αρχαία στην αστυνομία.

Το μοιραίο λάθος, ο Χρήστος Μαυρίκης και ο ρόλος του ιδιωτικού αστυνομικού Γιώργου Τσούκαλη.

  Στην προσπάθεια τους να βρουν αυτούς τους ανθρώπους, οι ληστές του Μουσείου κάνουν το μοιραίο σφάλμα. Μια λάθος επιλογή προσώπου έχει σαν αποτέλεσμα να φτάσει το σχέδιο τους στον Χρήστο Μαυρίκη - γνωστό από την υπόθεση των "υποκλοπών" επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη-. Από την στιγμή εκείνη ήταν απλώς θέμα χρόνου να ενημερωθούν οι αρχές.

  Η πληροφορία διοχετεύεται στον ιδιωτικό ντετέκτιβ Γιώργο Τσούκαλη ο οποίος ερευνούσε την υπόθεση και αμέσως μετά στον διοικητής της δίωξης αρχαιοκαπηλίας, κ. Γιώργο Τζάλλα ο οποίος ξεκινά μια μεγάλη προσπάθεια που διαρκεί τρία χρόνια!!! Μόλις οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώνονται και όλα είναι ετοιμα για την μεγάλη επιχείρηση , ένα απρόβλεπτο γεγονός έρχεται να αντρέψει τα πάντα.

  Ο δημοσιογράφος Νικόλας Ζηργάνος σε άρθρο του στην "Ελευθεροτυπία", περιγράφει:

  "Όταν έκλεισε η δουλειά, χά��ηκαν τα αρχαία. Το σπίτι του ελληνοαμερικάνου στο οποίο φυλάσσονταν τα αρχαία, χτυπήθηκε από τον τυφώνα «Αντριου» το 1997. Οι κούτες με τα κλοπιμαία ,που ήταν αποθηκευμένες  στη σοφίτα, έσπασαν και αποκαλύφθηκε το περιεχόμενό τους."

Η εμπλοκή του κ. Eisenberg...

   Στην συνέχεια του άρθρου του, ο κ. Ζηργάνος αναφέρει: "Όταν το σπίτι του ληστή χτυπήθηκε από τυφώνα και τα αρχαία σκορπίστηκαν στο πάτωμα της σοφίτας, η ερωμένη του βρισκόταν μόνη της εκεί.

  Ο πειρασμός ήταν πολύ μεγάλος για την νεαρή γυναίκα η οποία τελικά  δεν κατάφερε να αντισταθεί. Μετέφερε τα αρχαία σε νέα κρυψώνα και άρχισε να τα πουλάει τμηματικά στην αγορά, με τη βοήθεια αμερικανού αστυνομικού. Ένας από τους αγοραστές ήταν ο αρχαιοπώλης Jerom Eisenberg, ο οποίος αγόρασε ένα αγγείο, αλλά και ο διεθνής Οίκος δημοπρασιών «Κρίστις», που πήρε 10 κομμάτια."

  Οι αγοραστές , δεν γνώριζαν ότι επρόκειτο για κλεμμένες αρχαιότητες και έτσι προχώρησαν στην αγορά τους με σκοπό να τα πουλήσουν νόμιμα σε συλλέκτες. Μετά από παρακολούθηση της ερωμένης του ληστή, οι αρχές έφτασαν  στα  κλοπιμαία. Έλληνες αστυνομικοί πήγαν στις ΗΠΑ και σε συνεργασία με το FBI παρέλαβαν τα αρχαία της Κορίνθου.

  Λίγο αργότερα ο Eisenberg και οι Κρίστις παρέδωσαν και τα υπόλοιπα. Από την ομάδα των ληστών συνελήφθησαν τελικά μόνο δύο έλληνες οι οποιοι και φυλακίστηκαν ενώ οι υπόλοιποι συνεργοί δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Ο αρχαιοπώλης κ.Eisenberg και ο οίκος δημοπρασιών «Κρίστις», που είχαν αγοράσει μέρος των κλοπιμαίων, δεν θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τίποτε απολύτως αφού διαβεβαίωσαν ότι δεν γνώριζαν πως επρόκειτο για κλεμμένες αρχαιότητες και φυσικά τις παρέδωσαν στις αρχές!