Ποιοι δεινόσαυροι; Οι κοτόσαυροι, να λέτε!

  Μετά το σαρκοφάγο δεινόσαυρο Sinosauropteryx (Σινοσαυροπτέρυξ) με το εκκεντρικό κόκκινο-καφέ τρίχωμα στην ουρά, στο κεφάλι και στην πλάτη του και τα καροτί φτερά, ("Οι δεινόσαυροι είχαν χρώμα πορτοκαλοκόκκινο") μια νέα ανακάλυψη έρχεται να απομυθοποιήσει εντελώς τους φοβερούς και τρομερούς δεινόσαυρους και  να ανατρέψει όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τα σπονδυλωτά ζώα που πρωτοεμφανίστηκαν πριν από περίπου 230 εκατομμύρια χρόνια.

  Για πρώτη φορά οι επιστήμονες βρήκαν ένα αρκετά καλοδιατηρημένο απολίθωμα ενός μικρού δεινοσαύρου ο οποίος έζησε πριν από 147 εκατομμύρια χρόνια στην Κίνα. Για πρώτη φορά στην ιστορία της παλαιοντολογίας αναλύεται εξονυχιστικά το χρώμα ολόκληρου του σώματος ενός δεινοσαύρου.

Και το όνομα αυτού… Anchiornis Huxleyi!

  Ο καθηγητής Ορνιθολογίας του Πανεπιστημίου του Γέιλ των ΗΠΑ, Richard Prum, που συμμετείχε στην έρευνα δήλωσε: «Το πλάσμα αυτό δεν έμοιαζε με κοράκι ή με σπουργίτι αλλά περισσότερο με ένα ζώο με πλουμιστό φτέρωμα που έζησε στην ύστερη Ιουρασική περίοδο. Θα ήταν πραγματικά ένα πολύ εντυπωσιακό ζώο εάν ζούσε σήμερα».

  Και δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ήταν ένας δίποδος δεινόσαυρος-μινιατούρα, που έμοιαζε με κοτόπουλο τύπου Hamburg ένα συγκεκριμένο είδος κοτόπουλου που παράγεται στην Ολλανδία. Το βάρος του υπολογίζεται στο 1,1 κιλό και το ύψος του στα 12 εκατοστά.

  Οι τέσσερις φτερούγες του, του επέτρεπαν να πετάει από δέντρο σε δέντρο. Το σώμα του ήταν γκρι, το λοφίο του κόκκινο-καφέ, το πρόσωπό του είχε κόκκινο-καφέ στίγματα, ενώ εντυπωσιακές ήταν και οι κάτασπρες φτερούγες του με μαύρες πλατιές ρίγες.

Είχαν «γόητρο» οι δεινόσαυροι;

  Ο πολύχρωμος δεινόσαυρος επιτελούσε μία συγκεκριμένη λειτουργία, σύμφωνα πάντα με την επιστημονική μελέτη. Ήθελε να εντυπωσιάζει και να προσελκύει άτομα του αντίθετου φύλου αλλά και να αποκρούει τον εχθρό, δηλαδή τα αρπακτικά.

  Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Science" και ενισχύει την ιδέα ότι οι δεινόσαυροι εξελίχθηκαν για να στέλνουν "μηνύματα" και να επικοινωνούν  και όχι απλά για να πετάνε.

 Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η Julia Clark, παλαιοντολόγος από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, που συμμετείχε στην έρευνα: "Πήραμε 29 δείγματα από τα φτερά του δεινόσαυρου, για να καταγράψουμε τους συνδυασμούς χρωμάτων που εμφανίζονται στα φτερά του. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε είναι ότι τα χρώματα έπαιζαν ένα ρόλο-κλειδί: Μπορεί να  ήταν ένα έξυπνο καμουφλάζ ή ένας τρόπος επίδειξης και υπεροχής στο ζωικό βασίλειο".