«Δικηγόρος 39 ετών, ευκατάστατος, εμφανίσιμος, αναζητεί γνωριμία κυρίας αναλόγων προσόντων με σκοπό τη σύναψη γάμου. Μόνο σοβαρές προτάσεις». Οι αγγελίες για αναζήτηση συζύγου μοιάζουν τελείως εκτός εποχής. Οσο παράξενο όμως και αν ακούγεται, για τα γραφεία συνοικεσίων η περίοδος της οικονομικής κρίσης είναι εποχή παχιών αγελάδων.
«Εμείς τα τελευταία χρόνια αυξήσαμε το πελατολόγιό μας τουλάχιστον κατά 25%. Τα γραφεία συνοικεσίων πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν,άσχετα αν ο κόσμος σπανίως παραδέχεται ότι αναζητεί τις συμβουλές τους.
Ειδικά όμως με το ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης, έγινε σαφές σε πολλούς ότι δύο άνθρωποι μαζί αντιμετωπίζουν τα προβλήματα καλύτερα. Ακόμη και οι τράπεζες ή οι ιδιοκτήτες ακινήτων αντιμετωπίζουν αλλιώς ένα ανδρόγυνο και αλλιώς έναν εργένη. Πέρα από τα οικονομικά θέματα, σε δύσκολες περιόδους υπάρχει αυξημένη ανάγκη για συντροφιά και επιστροφή σε παραδοσιακές αξίες όπως η οικογένεια» δηλώνει στην εφημερίδα το «Βήμα» η κυρία Κατερίνα Λούη, ιδιοκτήτρια γραφείου συνοικεσίων που λειτουργεί εδώ και 70 χρόνια στον Πειραιά.
Επιπλέον ο σύγχρονος τρόπος ζωής δεν αφήνει πολύ ελεύθερο χρόνο για γνωριμίες. «Ενας άνθρωπος που εργάζεται πολλές ώρες κάθε ημέρα, είτε είναι πολύ κουρασμένος για να αρχίσει τις εξόδους προς αναζήτηση συντρόφου είτε,ακόμη και αν το κάνει, οι γνωριμίες που γίνονται σε μέρη όπως είναι τα μπαρ δύσκολα καταλήγουν σε σοβαρές σχέσεις» τονίζει ο κ. Γιώργος Πάππας, ιδιοκτήτης γραφείου συνοικεσίων στο κέντρο της Αθήνας και πρόεδρος του συγκεκριμένου κλάδου.
Κάθε χρόνο περίπου 2.000 γάμοι τελούνται μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι γνωρίστηκαν μέσω γραφείου συνοικεσίων. Σύμφωνα με τους επαγγελματίες του... προξενιού, οι γάμοι αυτοί είναι από τους πιο σταθερούς και μακροχρόνιους.
Η πελατεία των γραφείων συνοικεσίων
Την πλειονότητα της πελατείας των γραφείων αποτελούν άνθρωποι σε... ηλικία γάμου, μεταξύ 30 και 50 ετών. «Δεν λείπουν βέβαια και οι περιπτώσεις ηλικιωμένων που έχουν μείνει μόνοι τους και αναζητούν μια συντροφιά προκειμένου να μοιράσουν φροντίδες και έξοδα. Αρκετοί από αυτούς επιλέγουν το λεγόμενο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, μια πιο χαλαρή σχέση σε σύγκριση με τον γάμο, η οποία όμως δίνει νομικά δικαιώματα» εξηγεί ο κ. Πάππας.
Τα προσόντα των υποψηφίων
Οσον αφορά τα προσόντα των υποψήφιων συζύγων που έχουν στο μυαλό τους οι πελάτες, και εδώ η κρίση έχει βάλει το χέρι της. «Σχεδόν όλοι μας ζητούν το ταίρι τους να είναι σοβαρός άνθρωπος και με οικονομική ανεξαρτησία» τονίζει η κυρία Λούη, ενώ ο κ. Πάππας συμπληρώνει:
«Αυτό που λέω πάντα στους πελάτες μου είναι ποτέ να μην προχωρούν σε γάμο αν δεν έλκονται από τον άλλον ή αν δεν ταιριάζουν μαζί του. Οι γάμοι από συμφέρον δεν εξελίσσονται ποτέ καλά».
Στα περισσότερα γραφεία συνοικεσίων κάποιος γίνεται μέλος καταβάλλοντας ένα εφάπαξ ποσόν 500-700 ευρώ. Από εκεί και πέρα, το γραφείο τον φέρνει σε επαφή με άλλα μέλη αναλόγως των προσόντων και των ενδιαφερόντων του πελάτη. Η ιδιότητα του μέλους μάλιστα είναι... ισόβια, ωσότου τουλάχιστον ευοδωθούν οι προσπάθειες και ανεβεί το ενδιαφερόμενος τα σκαλιά της εκκλησίας. «Αν δύο άνθρωποι ταιριάζουν, έξι μήνες γνωριμίας είναι υπεραρκετοί» λέει η κυρία Λούη με βάση την πείρα της.
Τα γραφεία συνοικεσίων στην εποχή του ίντερνετ!
Με την πληθώρα των σάιτ και των φόρουμ γνωριμιών που υπάρχουν στο Διαδίκτυο, θα περίμενε κανείς ότι τα γραφεία συνοικεσίων θα ένιωθαν την πίεση της τεχνολογίας. Συνέβη όμως το αντίθετο. «Το Διαδίκτυο βοήθησε και εμάς, πολλοί μας έμαθαν από την ιστοσελίδα μας. Επίσης αρκετοί ήταν εκείνοι που ξεκίνησαν τις γνωριμίες μέσω Διαδικτύου αλλά απογοητεύθηκαν αφού έπεσαν σε περιπτώσεις όπου ένιωσαν εξαπατημένοι. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι συνήθως μετά απευθύνονται στον ειδικό, δηλαδή στα γραφεία» καταλήγει η κυρία Λούη.
Ο κ. Γιώργος Πάππας, ιδιοκτήτης αθηναϊκού γραφείου συνοικεσίων, λέει ότι πελάτες του γίνονται άνθρωποι κουρασμένοι τόσο από την αγχώδη και πολύωρη εργασία τους όσο και από τις επιπόλαιες σχέσεις. «Η κρίση ευνοεί τη συντροφικότητα».
Η κυρία Κατερίνα Λούη, ιδιοκτήτρια πειραϊκού γραφείου συνοικεσίων, λέει ότι στην επιχείρησή της οδηγούνται και άνθρωποι που θέλουν να αντιμετωπίσουν και τις αυξημένες ανάγκες της οικονομικής κρίσης. «Οι τράπεζες αντιμετωπίζουν αλλιώς ένα ανδρόγυνο».
Πηγή: www.tovima.gr