Στην ελληνική της μορφή η λέξη προέρχεται από τον συνδιασμό των λέξεων "λύκος" και "άνθρωπος". Αποκαλούμε έτσι τους ανθρώπους που μεταμορφώνονται σε λύκους κυρίως κάτω από την επίδραση της σελήνης. Κατά την αλλαγή ενός ανθρώπου σε λύκο, το σώμα του γεμίζει τρίχες, τα δόντια του μεγαλώνουν αισθητά , τα μάτια γίνονται κόκκινα ενώ η ικανότητά του στο τρέξιμο ξεπερνάει τα ανθρώπινα όρια!
Σύμφωνα με τον θρύλο, οι λυκάνθρωποι δεν γερνούν και είναι αθάνατοι, εκτός αν τρυπηθεί η καρδιά ή ο εγκέφαλός τους. Για να γίνει κάποιος λυκάνθρωπος πρέπει να τον δαγκώσει ένας άλλος λυκάνθρωπος, ενώ τρέφονται αποκλειστικά με ανθρώπινη σάρκα και αίμα. Ένας λυκάνθρωπος μπορεί να μεταμορφώνεται από λύκο σε άνθρωπο και το ανάποδο είτε κατά την γέμιση του φεγγαριού, είτε από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περιγραφές των λυκανθρώπων παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με τα βαμπίρ.