Η Πυθία δεν ήταν ένα συγκεκριμένο πρόσωπο αλλά η εκάστοτε πρωθιέρεια του θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών η οποία, ευρισκόμενη σε έκσταση (trance) μετέφερε τους χρησμούς των θεών. Οι χρησμοί της ήταν διατυπωμένοι με τρόπο συνήθως λακωνικό, διφορούμενο και δυσνόητο.
Η λέξη "πυθία" πιθανότατα προέρχεται από τον «πύθωνα», ένα φίδι - δράκο που σκότωσε κατά τη μυθολογία ο Απόλλωνας για να κυριεύσει το χώρο του μαντείου στους Δελφούς. Αρχικά η Πυθία εκλεγόταν από τις ευγενικής καταγωγής παρθένες των Δελφών αλλά στη συνέχεια αποφασίστηκε να είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων. Πρώτη Πυθία του Μαντείου των Δελφών κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν η Φημονόη.
Πριν από κάθε χρησμοδότηση η Πυθία έπινε νερό από την Κασταλία πηγή, μασούσε φύλλα δάφνης και ανέβαινε σ' ένα σκαμνί με τρία πόδια. Κάτω από το σκαμνί έβγαιναν αναθυμιάσεις από διάφορα βότανα που καίγονταν απελευθερώνοντας υψηλές ποσότητες μεθανίου. Έτσι η Πυθία ερχόταν σε έκσταση και έβγαζε ασυνάρτητες κραυγές. Οι ιερείς της "μετέφραζαν" τις κραυγές σε έμμετρους χρησμούς, με διφορούμενη πάντα σημασία. Η "Πυθία" ανήκε στις πρώτες "Σίβυλλες" της αρχαιότητας και ήταν ιερό πρόσωπο όπως όλοι οι μάντεις.