Η λέξη "νεκρομαντείο" προέρχεται από την αρχαία ελληνική "νεκυομαντείο" δηλαδή νέκυς (νεκρός) + μαντείο, και σημαίνει την μαντεία από τους νεκρούς. Σε αυτά πήγαιναν κατά την αρχαιότητα πιστοί για να μάθουν από τις ψυχές των νεκρών πληροφορίες για το μέλλον. Στον χώρο του "νεκρομαντείου" υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε η ψυχή του νεκρού να ανέβει από τον κάτω κόσμο, μέσα από ένα συγκεκριμένο τελετουργικό. Τα νεκρομαντεία της αρχαιότητας ονομάζονταν και "πύλες του κάτω κόσμου" και ιδρύονταν σε σπηλιές ή σε "σχισίματα" γης αλλά και σε ποτάμια ή λίμνες.
Η λειτουργία των νεκρομαντείων αποδεικνύει την πίστη των αρχαίων ελλήνων ότι η ψυχή κατά την απελευθέρωσή της από το σώμα, αποκτούσε μαντικές ικανότητες. Ένα από τα πιο φημισμένα νεκρομαντεία της αρχαιότητας ήταν το Νεκρομαντείο του Αχέροντα (στη φωτογραφία).