Είναι εξαιρετικά δύσκολο - εως αδύνατο - να ερμηνευθεί η "θεωρία του χάους" μέσα σε λίγες γραμμές, ενώ η απλούστευσή της μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα.
Γενικά, το "χάος" αφορά την μελέτη δυναμικών συστημάτων που παρουσιάζουν φαινομενικά τυχαία συμπεριφορά , ενώ είναι απολύτως ντετερμινιστικά. Η "θεωρία του χάους" μελετά την υπερ - ευαίσθητη εξάρτηση της κίνησης από τις αρχικές συνθήκες. Η ξαφνική μεταβολή στις αρχικές συνθήκες είναι το στοιχείο του χάους, που εκδηλώνεται σε μια τακτική και σταθερή φυσική διαδικασία.
Με όσο πιο απλά λόγια γίνεται, με τον όρο "χάος" αναφερόμαστε στην "αταξία" που προκύπτει όταν μεταβληθούν έστω και ελάχιστα, τα αρχικά δεδομένα ενός δυναμικού συστήματος. Στη νέα θέση που θα οδηγηθεί το σύστημα, εξαιτίας του "χάους", θα παγιωθεί με τρόπο που είναι η προβλεψιμότητα του είναι αδύνατον να εκφραστεί ντετερμινιστικά ή με νόμους αιώνιους.
Η "θεωρία του χάους" δεν αντιστοιχεί σε μια "τυχαία αταξία", αλλά σε μια απρόβλεπτη συμπεριφορά που προκύπτει από μαθηματικές συναρτήσεις, γι αυτό και ουσιαστικά είναι "ντετερμινιστικό χάος".
Συχνά λέγεται πως η "θεωρία του χάους" έρχεται σε ρήξη με τους γνωστούς μας φυσικούς νόμους, αλλά αυτό είναι λανθασμένο. Το "χάος" δεν απαιτεί νέους κανόνες, αφού μελετά τις απρόβλεπτες συμπεριφορές που παρατηρούνται σε φυσικά συστήματα, ενώ αυτά ακολουθούν τους κλασικούς νόμους της φυσικής.
Η "θεωρία του χάους" βρίσκει εφαρμογή στην καθημερινότητά μας, την οικονομία, το περιβάλλον, την ψυχολογία, τη μουσική ακόμη και τον κινηματογράφο!