"Ζήσαμε πόλεμο και είχαμε την ελπίδα πως θα φύγει ο εχθρός. Τώρα;"

  Η παρακάτω σκηνή είναι πέρα για πέρα αληθινή. Διαδραματίζεται σε τράπεζα στο Παλαιό Φάληρο, μπροστά σε δεκάδες πελάτες που περιμένουν στην ουρά. Μία ηλικιωμένη γυναίκα γύρω στα 70 με 75, με αριστοκρατικό κότσο στα μαλλιά της, καλοντυμένη και περιποιημένη, από εκείνες που παρά τα χρόνια τους είναι φανερό πως στα νιάτα τους υπήρξαν όμορφες και σικάτες, πλησιάζει το ταμείο. Δίνει το βιβλιάριό της στην υπάλληλο και της ζητάει να την ενημερώσει για το υπόλοιπο του λογαριασμού.

  "Μηδέν" της απαντάει η ταμίας. Η γυναίκα κοιτάζει γύρω της σαν να ντρέπεται που οι υπόλοιποι ακούνε την απάντηση. "Δεν έχει μέσα 600 ευρώ;" επιμένει. "Αφού προχθές σήκωσα μόνο τα 400 για την έκτακτη εισφορά". Η υπάλληλος ξανακοιτάζει στον υπολογιστή. "Ναι, αλλά στις 7 Νοεμβρίου είχατε κάνει ακόμη μία ανάληψη 600 ευρώ", της απαντάει. "Εχετε δίκιο. Ήταν για το χαράτσι της ΔΕΗ", ψυθιρίζει η ηλικιωμένη και ξεσπάει σε κλάμματα!

  Οι υπάληλοι της τράπεζας κοιτάζονται μεταξύ τους, ενώ παρά την μεγάλη ουρά κανένας από τους πελάτες  δεν διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση. "Τα έχω πια χάσει με τόσους φόρους και έκτακτα έξοδα. Κάποτε αυτός ο λαγαριασμός ήταν το αποκούμπι μου για μια ώρα ανάγκης, για μια αρρώστια, για να βοηθήσω το παιδί μου αν χρειαστεί κάτι. Είχα σχεδόν 2 εκατομμύρια παλιές δραχμές. Δεν ήταν λίγα! Και ήρθε ξαφνικά η κυβέρνηση, έβαλε το χέρι της και μου τα έκλεψε όλα!", μονολογεί.

  "Και τώρα ΜΗΔΕΝ. Πώς θα ζήσω, πώς θα τα βγάλω πέρα; Ούτε τα έξοδα της κηδείας μου δεν έχω πια, για να μην επιβαρύνω τους δικούς μου αν έρθει η ώρα!", προσθέτει και προχωράει προς την έξοδο. " Ζήσαμε πόλεμο και είχαμε ελπίδα ότι θα φύγει ο εχθρός! Τώρα; Μηδέν", ακούγεται η φωνή της την ώρα που ανοίγει την πόρτα και απομακρύνεται.

  Αδυνατώ να σχολιάσω ο,τιδήποτε! Δεν νομίζω πως υπάρχουν λόγια...

Κώστας Χαρδαβέλλας